دو به نام و :: پانیذ


دو به نام و

درخواست حذف این مطلب
فرزانه جناب علی اصغر حلبی به نقل از باستانی پاریزی حکایت می د که سال ها پیش شادروان علی اصغر حکمت در دوران وزارت خویش به اسان رفته بود و در آنجا به همراه شوکت الملک علم بیرجند (پدر علم دربار شاه) برای بازرسی به یکی از مدارس آن خطه رفتند. بر این مدرسه نام ابن یمین فریومدی شاعر گرانقدر سبزواری را گذارده بودند. در کلاس، شاگردان به سوال و پاسخ می دادند. شوکت الملک به شوخی از یکی از شاگردان پرسید آیا می توانی بگویی چه حکمتی بوده که این مدرسه را به نام ابن یمین نامیده اند و مثلا به نام من یا آقای حکمت معارف نامگذاری نکرده اند؟ شاگرد جواب داد برای این که ابن یمین شاعر بزرگی بوده است. آقای حکمت پس از بیان مختصری درباره ابن یمین رو به همان شاگرد کرد و گفت: عزیزم آیا شعری از ابن یمین از بر می توانی بخوانی؟ شاگرد اسانی بی تامل این قطعه از ابن یمین را با صدای رسا خواند: اگر دو به دست آوری و مزرعه ای یکی و یکی را نام کنی وگر کفاف معاشت نمی شود حاصل روی و نان شبی از جهود وام کنی هزار بار از آن به که بامداد پگاه کمر ببندی و بر چون خودی سلام کنی با شنیدن این شعر، حاضران را خاموشی فرا گرفت. شوکت الملک در حالی که لبخند می زد رو به حکمت کرد و گفت: برای که حکمت این نامگذاری روشن شد، آقای خود دانند.